Het gaat om het eetbare deel
USDA FoodData Central SR Legacy beschrijft rauwe paarse passievrucht, ook granadilla genoemd, onder nummer 169108. De vermelde energiewaarde is 97 kcal per 100 g eetbaar deel: het geurige vruchtvlees inclusief de zwarte pitten. Het gaat dus niet om 100 g ongeopende vrucht met de dikke schil erbij. Wie het hele stuk fruit weegt en die massa met de energiewaarde vermenigvuldigt, telt materiaal mee dat niet wordt gegeten. De voedingscijfers zijn een referentie voor een bepaald type vrucht; andere soorten en bewerkte producten kunnen afwijken. Kijk bij een merkproduct eerst naar het etiket. USDA-gegevens.
Hoeveel calorieën bevat één vrucht?
Het Canadese voedingsmiddelenbestand gebruikt 18 g eetbaar deel als referentie voor één vrucht. Met 97 kcal per 100 g is dat ongeveer 17 kcal per stuk. Twee zulke referentieporties leveren samen circa 35 kcal. Dat betekent niet dat elke passievrucht die je koopt precies 18 g vruchtvlees heeft. Grootte, ras en hoeveel sap er binnenin zit kunnen behoorlijk verschillen. Voor een nauwkeuriger schatting snijd je de vrucht open, schep je het vruchtvlees met de pitten in een klein bakje en weeg je het na het tarreren. Canadese portiereferentie.
Een portietabel voor vruchtvlees en pitten
De waarden hieronder zijn uitsluitend berekend met de USDA-referentie voor rauwe paarse passievrucht. Alle gewichten slaan op eetbaar vruchtvlees met pitten en de energie is op hele kcal afgerond. De rij van 18 g is een referentieportie; 30 g, 50 g en 100 g zijn gewogen hoeveelheden en zeggen niets over hoeveel hele vruchten daarvoor nodig zijn. Vruchten die aan de buitenkant even groot lijken, kunnen binnenin heel verschillend gevuld zijn. Een eetlepel is ook geen betrouwbare maat doordat de verhouding sap en pitten varieert. Weeg de inhoud wanneer dat belangrijk is.
| Eetbaar vruchtvlees met pitten | Geschatte energie |
|---|---|
| 18 g | 17 kcal |
| 30 g | 29 kcal |
| 36 g | 35 kcal |
| 50 g | 49 kcal |
| 54 g | 52 kcal |
| 100 g | 97 kcal |
Alleen 18 g is de referentieportie; de andere hoeveelheden zijn gewogen.
Waarom je de schil niet meetelt
Het Canadese datablad noemt 48% oneetbare resten voor het beschreven referentieproduct. Dat is geen vast percentage voor alle rassen of groottes. De schil wordt meestal weggegooid en de pitten worden doorgaans meegegeten. Als puur rekenvoorbeeld: 200 g hele vruchten met een eetbaar rendement van 52% zou 104 g vruchtvlees opleveren, overeenkomend met ongeveer 101 kcal. Dit is geen gegarandeerde opbrengst van een zak fruit. Voor voedingsregistratie is het beter om het werkelijk uitgeschepte vruchtvlees te wegen. De prijs per hele vrucht en het eetbare gewicht beantwoorden bovendien twee verschillende vragen.
Vers vruchtvlees is niet hetzelfde als gezeefd sap
Bij verse passievrucht schep je normaal de pitten en het vruchtvlees tegelijk uit de schil. De USDA-waarde heeft betrekking op dit eetbare mengsel. Bij zeven verwijder je een wisselend deel van de pitten en vezels; ook blijft soms sap achter. Het gezeefde product hoeft daarom per 100 g niet dezelfde samenstelling, vezels of calorieën te hebben. Gebottelde passievruchtdrank kan water, suiker, andere sappen of concentraat bevatten. Bekijk daarvoor de ingrediëntenlijst en voedingswaardetabel, niet de tabel van een verse vrucht. Een vergelijkbare smaak betekent niet dat voedingsproducten automatisch uitwisselbaar zijn.
Koolhydraten, vezels en suiker
Per 100 g eetbaar deel bevat de USDA-bron 23,4 g koolhydraten, 10,4 g vezels, 11,2 g suikers, 2,2 g eiwit en 0,7 g vet. De Amerikaanse databank berekent koolhydraten anders dan de gebruikelijke Europese etikettering, waar vezels doorgaans apart staan. Tel de suikers en vezels dus niet nog eens bij het vermelde koolhydraattotaal op. Voor dit artikel blijft 97 kcal de juiste referentiewaarde. In 18 g eetbaar vruchtvlees zit ongeveer 1,9 g vezels en 2,0 g suikers. De voedingswaarde per stuk hangt vooral af van de hoeveelheid inhoud, niet van het aantal vruchten op je bord.
Een voorbeeld met drie passievruchten
Open je 3 referentievruchten van elk 18 g eetbare inhoud, dan verzamel je 54 g vruchtvlees met pitten. Dat is ongeveer 52 kcal voor het fruit zelf. Doe je het op naturel yoghurt, dan komen daar de calorieën van de daadwerkelijke hoeveelheid yoghurt, honing, suiker of granola bij. Gebruik je in plaats daarvan 100 g pure passievrucht, dan levert het fruitgedeelte ongeveer 97 kcal. Dit zijn rekenvoorbeelden, geen advies over het aantal vruchten dat je zou moeten eten. Een willekeurige invoer zoals ‘passievruchtdessert’ kan verschillende recepten met heel andere toevoegingen verbergen.
Diepvriespulp, puree en concentraat
Ongezoete diepvriespulp kan qua samenstelling dicht bij vers fruit liggen, maar zeven, pasteuriseren en verschillen in watergehalte spelen mee. Een puree kan toegevoegde suiker, andere vruchten of concentraat bevatten. Controleer of de voedingswaarde op de verpakking voor het concentraat geldt of voor het product na verdunnen. Bij het inkoken kan water verdampen zonder dat de totale energie van de oorspronkelijke ingrediënten daardoor verdwijnt; de waarde per 100 g kan wel stijgen. Gebruik bij een product met een eigen etiket dat specifieke getal. Een generieke databankwaarde is bedoeld voor het overeenkomende onverwerkte voedingsmiddel.
Zo registreer je een echte portie
Kies in je voedingsapp de invoer voor rauwe paarse passievrucht, niet die van gezoete drank. Zet een schaaltje op de weegschaal, druk op tarra en schep uitsluitend het eetbare vruchtvlees met pitten over. Vermenigvuldig het aantal gram met 0,97: 30 g is ongeveer 29 kcal, 50 g ongeveer 49 kcal en 100 g is 97 kcal. Wanneer je veel verschillende formaten koopt, helpt het om enkele vruchten afzonderlijk te wegen. Ook dan blijven databankwaarden gemiddelden; een zorgvuldige schatting is beter dan een schijnbaar exacte berekening op basis van de schil.